پر بازدید ترین مطالب
کد خبر : 66982 22 دی 1396 ساعت [ 13:17 ]
Print This Post Print This Post ذخیره فایل ارسال به دوستان

استفاده ناسا از کیوب‌ست‌ها برای اهداف نجومی

به گزارش پایگاه خبری ورزشی تیفوسی و بخش منهای ورزش و اخبار تکنولوزی ماهواره‌ی مکعبی آستریا که چند هفته‌ی قبل از ایستگاه فضایی بین المللی جدا شد. اکنون، در ماموریت آزمایشی خود به سر می برد.  پژوهشگران آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا، به‌دنبال بررسی بیشتر پتانسیل‌های کاربردی این ماهواره‌های کوچک هستند. این نوع ماهواره‌های مکعبی […]


به گزارش پایگاه خبری ورزشی تیفوسی و بخش منهای ورزش و اخبار تکنولوزی

ماهواره‌ی مکعبی آستریا که چند هفته‌ی قبل از ایستگاه فضایی بین المللی جدا شد. اکنون، در ماموریت آزمایشی خود به سر می برد.

 پژوهشگران آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا، به‌دنبال بررسی بیشتر پتانسیل‌های کاربردی این ماهواره‌های کوچک هستند. این نوع ماهواره‌های مکعبی یا نانو ماهواره‌ها که اصطلاحا به آن‌ها CubeSat گفته می‌شود، در سال‌های اخیر توجهات زیادی را به خود جلب کرده‌اند. ماهواره‌های مکعبی علاوه بر اندازه‌ی بسیار کوچکی که دارند، امکان آزمایش فناوری‌های جدید را با سهولت بیشتری برای مهندسان ناسا فراهم می‌کنند.  

ماهواره‌ی مکعبی که اخیرا از ایستگاه فضایی بین‌المللی جدا شده است، یک نمونه‌ی کلیدی از توان بالقوه ماهواره‌های مکعبی برای اهداف نجومی‌اند. ماهواره‌ی مکعبی ناسا که آستریا نام دارد (ASTERIA، مخفف؛ تلسکوپ فضایی ثانیه قوسی برای پژوهش‌های اخترفیزیکی)، برای اهداف نجومی به‌کار می‌رود و طی ماه‌های آینده، سنجش‌های دقیقی را انجام خواهد داد. ماهواره‌ی آستریا قرار است که نوسانات نوری ستارگان را به‌صورتی کاملا دقیق اندازه‌گیری کند. این نوسانات نوری برای برخی اهداف کاربردی تجاری و اخترفیزیکی از جمله، کشف و بررسی سیارات خارج از منظومه‌ی شمسی (فراخورشیدی) می‌تواند به‌کار روند.

مقاله‌های مرتبط:

آستریا دارای ابعادی تقریبی ۱۰ × ۲۰ × ۳۰ سانتی‌متر و وزن ۱۲ کیلوگرم است که در مدار پایین زمین می‌تواند کار کند. تجهیزات این نانو ماهواره شامل، یک لنز مجهز به دیافراگم، یک حسگر حساس به نور CMOS، دو محور برای حسگر‌های فشار برقی است. آستریا ماه اوت ۲۰۱۷ به‌وسیله‌ی موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس، فضا پرتاب شد و به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شد. ماهواره‌ی مکعبی آستریا، ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷ از ایستگاه فضایی بین‌المللی جدا شد و ماموریت ۹۰ روزه‌ی آزمایشی خود را در مدار پایین زمین شروع کرد.

ماهواره‌ی آستریا به‌وسیله‌ی مهندسان پروژه‌ی فایتون (Phaeton) ناسا در آزمایشگاه پیشرانش جت در پاسادنا، کالیفرنیا طراحی و ساخته شده است. در پروژه‌ی فایتون ناسا برخی از پژوهشگران کم‌تجربه در کنار مشاوران و دانشمندان با تجربه فعالیت می‌کنند تا مهارت‌های لازم برای ورود به بخش‌های حرفه‌ای ناسا را پیدا کنند. آستریا هم با همکاری موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در کمبریج انجام می‌شود.

ماموریت ماهواره‌ی آستریا تنها برای اثبات فناوری است، اما شاید این نوع ماهواره‌ها بتوانند در آینده‌ای نزدیک، به ابزارهای نجومی بسیار مفیدی تبدیل شوند

آستریا متکی به نورسنجی بسیار دقیقی است که می‌تواند، شدت نور اجرام کیهانی را اندازه‌گیری کند. برای اندازه‌گیری چنین سنجش‌هایی، یک تلسکوپ فضایی باید قادر به اصلاح خطاهای داخلی خود باشد، تلسکوپ‌های فضایی بزرگ چنین امکانی را دارند، اما در این مورد؛ نانو ماهواره‌ها هنوز نمی‌توانند با این اندازه (کوچک) قابل اتکا باشند. اگر مهندسان ناسا بتوانند، با ماهواره‌های مکعبی به چنین هدفی دست پیدا کنند، این تلسکوپ‌های نانو می‌توانند، ابزارهای فوق‌العاده کارآمد و عالی برای اهداف نجومی آینده باشند. آماندا دانر مدیر ماموریت آستریا در آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL)، گفت:

 ماهواره‌های مکعبی، ابزارهای نسبتا کم‌هزینه‌ای برای آزمایش فناوری‌های جدید هستند. طراحی ماژول‌های ماهواره‌های مکعبی همچنین به‌گونه‌ای (قابل تغییر و سفارشی‌سازی) است که حتی گروه کوچکی از پژوهشگران و دانشجویان هم می‌توانند به (برنامه‌های) فضایی دسترسی داشته باشند.

او همچنین گفت، شاید بتوان از دسته‌ای از این ماهواره‌ها برای پوشش دادن بخش‌های بیشتری از کیهان بهره برد. ماهواره‌ی آستریا دارای ویژگی‌های مهندسی منحصر‌به‌فردی است و دارای دوربین نجومی است که می‌تواند به‌صورت متمرکز تا ۲۰ دقیقه‌ی مداوم از یک ستاره‌ی خاص تصویربرداری کند. آستریا همچنین دارای یک سیستم کنترل حرارتی است که درجه‌ی حرارت درون این تلسکوپ بسیار کوچک را در زمان قرارگیری در سایه‌ی زمین کنترل می‌کند. این سیستم می‌تواند، خطاهای ناشی از نوسانات حرارتی درون ماهواره را به حداقل برساند. البته برای اینکه چنین فناوری‌هایی در این ماهواره‌های کوچک گنجانده شود، مهندسان با چالش‌های فنی عدیده‌ای مواجه‌اند.

ماموریت ماهواره‌ی آستریا

ماهواره‌ی آستریا دارای ویژگی‌های مهندسی منحصر به فردی است و دارای دوربین نجومی است که می‌تواند به صورت متمرکز تا ۲۰ دقیقه‌ی مداوم از یک ستاره‌ی خاص تصویربرداری کند

متیو اسمیت، مهندس فنی آستریا و مدیر ماموریت آزمایشگاه پیشرانش جت، گفت:

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های مهندسی، قرار دادن سیستم کنترل حرارتی الکتریکی در این ماهواره‌های بسیار کوچک است. به‌طور معمول، خود این تجهیزات به تنهایی بزرگ‌تر از کل ماهواره هستند. اکنون، قصد داریم که فناوری‌ها مورد نظر را برای آستریا کوچک‌سازی کنیم که می‌تواند برای دیگر ماهواره‌های مکعبی یا ابزارهای نجومی کوچک هم مورد استفاده قرار گیرد.

اگرچه برنامه ماهواره‌ی مکعبی آستریا تنها برای اثبات فناوری است، اما شاید این نوع ماهواره‌ها بتوانند در آینده‌ای نزدیک، به ابزارهای نجومی بسیار مفیدی تبدیل شوند. دانر همچنین می‌گوید، مورد امیدبخش دیگر این است که بسیاری از پژوهشگران این تیم افرادی کم‌تجربه بودند که تنها طی پنج سال اخیر از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل شده‌اند. او گفت:

تیم ما توانست ماهواره‌ی آستریا را طراحی کند، بسازد و آزمایش کند و اکنون، آن را به فضا فرستاده‌ایم.

لینک منبع

ارسال دیدگاه

جدید ترین مطالب سایت